Piet Hein Eek (1) – Mislukkingen

Een paar weken geleden bezocht ik met allemaal tekstschrijvers de nieuwjaarsborrel van Tekstnet. Gastheer was Piet Hein Eek. Plaats van handeling was zijn werkplaats/atelier/kantoor in een voormalig Philipsgebouw. Het was in alle opzichten een inspirerende borrel. Erg leuk vanwege de sympathieke collega’s die ik weer eens live sprak. Maar ook erg leuk vanwege de locatie en de verhalen van Eek himself. Die verhalen bieden stof voor heel wat blogs…

Zo heb ik nog nooit iemand zo stralend en vrolijk horen beweren dat ‘ook dit mislukte’ en dat ‘ook dat niet was wat we ervan verwachtten’ als Piet Hein. Zonder dat hij dat zelf als een soort boodschap meegaf, bleek dat uit heel zijn verhaal: je doet iets en soms pakt het goed uit, soms niet. Meer niet. Niets over lessen die je moet leren. Vaardigheden die je moet bijschaven. Geen uitspraken waarin hij zichzelf naar beneden haalde. En helemaal niets dat mij het gevoel gaf dat iemand zichzelf stond te verkopen en een succesverhaal wilde verkopen. Gewoon een verhaal over hoe het loopt en hoe het is. Punt.

Dat vond ik in verschillende opzichten een verademing. Allereerst was het bevrijdend voor mij als persoon, toch een wat perfectionistisch type. (Perfectionistisch? Jij? Ja. Ik. Soms) Zelf lig ik wel eens wakker van iets dat in mijn ogen niet goed gegaan is. Of dat natuurlijk verkeerd gaat uitpakken. En ik kan een halve dag uit balans zijn van een tegenvaller. Zeker, een vrouw van boven de veertig zou beter moeten weten. Wonderlijk genoeg is de praktijk wel eens anders dan de bemoedigende teksten in een zelfhulpboek.

En het was bevrijdend in een tijd als die van ons, waarin het zo vaak gaat over branding, jezelf profileren, goed voor de dag komen. Hier stond iemand die daar niet over na leek te denken. Die iets maakt waar hij zelf blij van wordt. En dan wel weer ziet.

Er gewoon niet zo veel over nadenken. Dat was Eeks boodschap, zonder dat hij het zich zo bewust leek te zijn. Je doet van alles, bedenkt van alles. Soms slaat iets aan en soms helemaal niet. Dan bedenk je gewoon weer iets anders. Niet meer en niet minder. Gewoon lekker bezig blijven; dat doen waarbij je je als een vis in het water voelt. Precies wat je wilt horen op een nieuwjaarsborrel in crisistijd!