Wijsheid van Clarence Seedorf

Wielrennen en voetballen, met beide heb ik helemaal niets. Toch kwamen ze afgelopen zaterdag samen. In weer een artikel in de Volkskrant over ik geloof een misstap van ene Boogerd (ik zou niet weten hoe of wat) en in een ander stuk, een prachtig interview met Clarence Seedorf.

De mooiste uitspraken uit dat interview deel ik graag. Gewoon als wat inspiratie op deze gure dag. Omdat we allemaal zwaar behoefte hebben aan voorjaarswarmte en zon.

‘Het is voetbal zonder mentale restricties, in creatieve zin. Vrijheid om te doen wat je voelt.’ (over voetballen bij zijn huidige club Botafogo in Rio de Janeiro)

‘Ik ben fitter dan veel gasten van in de 20. Het is als in de Formule I. Een auto met potentie kan al zijn vermogen verliezen door één probleempje. Ik heb mijn lichaam altijd gedetailleerd begeleid en preventief gewerkt. Ik rook en drink niet en neem mijn rust. Dan krijg je na jaren credits, waar anderen in het rood gaan.’

‘Achteraf heb ik veel zaken goed gezien, maar ik was te jong om acceptatie te krijgen. Nee, dat is niet jammer. Zo loopt het leven. Het was belangrijk om af en toe pas op de plaats te moeten maken, want de vorming van hiërarchie is een natuurlijk proces. Bovendien houd ik van communiceren. Dat is een belangrijk onderdeel van wie ik ben.’

‘Als ik niet hoef te liggen, lig ik niet. Als ik een duwtje krijg, probeer ik te blijven staan.’

‘Een van mijn levensmissies is de wereld iets beter maken. Dat begint met hoe je jezelf profileert. Op en buiten het veld, door bepaalde normen en waarden uit te dragen. Als ik de impact zie van hoe ik mijn beroep beleef, is dat leuk. Voetballers zijn zichtbaar. Ga daarmee dus bewust om, elke dag.’

‘Misschien praat ik idealistisch, maar je moet idealistisch zijn als je iets wilt veranderen.’

Een prettig, positief en bewust levend mens; wat een verademing in de voetballerij! Wat ik ervan ‘meeneem’: ga met hart en ziel voor wat je doet, leef bewust, zorg goed voor jezelf, wees eerlijk, durf je kwetsbaar op te stellen en ga mee met de stroom. Kom nu maar op met die koude winterweek!

(Bron: ‘Ik denk progressief’, van Willem Vissers in de Volkskrant.)

Advertenties

Laat je inspireren door U2!

Afgelopen zaterdag zag ik voor de tweede keer de documentaire From The Sky Down. Daarin blikt U2 terug op hoe de cd Achtung Baby van U2 tot stand gekomen is. Ik schrijf er graag iets over. Omdat ik het zo’n boeiend proces vind en het mij inspireert. En omdat ik denk dat het proces veel aanknopingspunten biedt voor wie inspiratie of een nieuwe aanpak zoekt.

De kern van de hele onderneming is dat U2 zichzelf als band opnieuw wilde uitvinden. De band zocht vernieuwing, in muziek en imago, na zes cd’s en jaren succes. Wat dan volgt, is een relatief lang, best ingewikkeld en intensief proces.

De bandleden kozen ervoor dat proces door te maken in Berlijn. Het was 1989, na de val van de muur. Ook die stad maakte een groot herijkingsproces door en dat sprak de band erg aan.
Weken en maanden gebeurt er eigenlijk niet veel in de U2-zoektocht. En dient zich wel een nummer of een deel daarvan aan, dan vinden de bandleden het vervolgens weer niet de moeite waard. Er wordt veel geprobeerd, veel gestaard en vaak met het hoofd geschud.

De documentaire laat heel mooi zien hoe de bandleden van alles proberen, elkaar de ruimte geven en met elkaar verbonden blijven. Ze kunnen geduld opbrengen. Als na lange tijd het nummer Mysterious Ways ontstaat, komt de kentering. En het resultaat is een vernieuwend en prachtig album (althans, dat vind ik).

Wat mij zo inspireert in deze zoektocht van U2? De band:
• koos ervoor niet het geijkte pad te blijven volgen en alleen maar dat te blijven doen waarin de band tot nu toe succesvol was;
• besloot in een inspirerende omgeving te werken (een andere omgeving brengt ook andere inzichten en ideeën);
• durfde de onzekerheid aan. De bandleden wisten niet of de zoektocht iets ging opleveren, maar probeerden het toch;
• nam de tijd om iets te laten groeien;
• beoordeelde eerlijk en open alle resultaten;
• had geduld;
• bleef proberen;
• gaf elkaar als groep de ruimte (ok, klinkt een beetje vaag; maar de bandleden hadden duidelijk de drive om er met elkaar uit te komen. Een van de mannen zag niet direct heil in de hele zoektocht, maar ging wel mee en respecteerde de pogingen van de anderen volledig);
• schaafde beetje bij beetje verder als zich veelbelovende gedeelten/akkoorden aandienden;
• nam de tijd om nieuwe muziek te ontdekken.

Herken je iets in de lijst? Mij spreekt vooral het ‘bewust de tijd nemen’ en ideeën laten rijpen aan. Niet overhaasten, en niet snel-snel iets willen veranderen. Ik ben benieuwd of iets in de lijst bij jouw zoektocht past. Dat maakt deze blog dan voor mij al de moeite waard. Ik hoor graag van je!