Geef een goed idee de tijd

Een goed idee ‘moet’ je laten rijpen. Die gedachte duikt de laatste weken op allerlei momenten op. Momenten die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben. Zo heb ik een bijzondere kunstenares geïnterviewd over wie ik een artikel ga schrijven. Zij is benijdenswaardig creatief en heeft veel plannen, maar haar adagium is ook: ‘Dat komt wel. Ik ga daar eens rustig over nadenken.’ En een bevriende collega volgt een marketingtraject. Haar coach benadrukt steeds dat een goede marketingaanpak moet groeien, tijd vraagt. Zelf las ik erover in Leven en werken volgens de seizoenen. Als het ergens gaat over laten rijpen en niet (kunnen) forceren, is het wel in de natuur.

Ik kreeg de gedachte ook aangereikt via een andere, verrassende kant. Hier in Polsbroek organiseren we een paar keer per jaar een aantal workshops voor de kinderen, over van alles nog wat. Dit voorjaar zit daar ook een muziekworkshop bij. De docente ken ik van muzieklessen en ik polste haar een tijd geleden al of ze er iets voor voelde een workshop bij ons te geven.

Wekenlang hoorde ik niets van haar. Dat verbaasde me, want ik ken haar als heel georganiseerd en actief. Uiteindelijk belde ze dan toch. Met een mooi, nieuw idee: een muziekles geven met boomwhackers (een soort buizen met elk een eigen toon). Haar eigen muziekvereniging vond boomwhackers echter te duur om aan te schaffen. Of wij dat wel wilden doen. Vonden we prima; we zijn gezegend met een paar mooie sponsorbedragen en we kunnen de boomwhackers een volgende keer weer gebruiken. Maar wat me het meest trof in dat gesprek was wat ze zei over de bedenktijd die ze nodig had: ‘Als ik iets doe, wil ik het goed doen. Het moet goed in elkaar zitten en helemaal bij de kinderen passen. Ik doe niet elke keer hetzelfde. Daarom duurde het even voor je van me hoorde; ik moest er rustig over nadenken.’

Wat goed dat iemand vanuit zichzelf de tijd en de ruimte neemt omdat ze kwaliteit wil leveren. En niet maar snelsnel iets bedenkt of antwoordt om de andere partij (mij in dit geval) tevreden te stellen. Zo kreeg ik in dat telefoongesprek ook nog, ongetwijfeld onbedoeld, even een spiegel voorgehouden.

Maar het verhaal is nog niet af. De docente heeft de boomwhackers aangeschaft en ook meegenomen naar haar muziekvereniging. Daar werden de muzikanten zo enthousiast dat ze alsnog drie sets voor die vereniging mocht aanschaffen. De vereniging gaat ze gebruiken voor muzieklessen voor kinderen en de docente studeert samen met nog iemand van die club boomwhackermuziek in. De aanvankelijke bedenkingen zijn compleet verdwenen.

En dat uiteindelijk allemaal omdat iemand de tijd nam een mooi en goed idee te verzinnen. En dat idee is super, want het verspreidt zich als vanzelf. Een mooi verhaal. En een mooi tegenwicht voor het ‘het moet nu’, en ‘als je wat in je hoofd hebt, moet je het direct doen’. Soms ook waar natuurlijk, maar goede ideeën vragen vooral om rijpingstijd.

Laat je inspireren door U2!

Afgelopen zaterdag zag ik voor de tweede keer de documentaire From The Sky Down. Daarin blikt U2 terug op hoe de cd Achtung Baby van U2 tot stand gekomen is. Ik schrijf er graag iets over. Omdat ik het zo’n boeiend proces vind en het mij inspireert. En omdat ik denk dat het proces veel aanknopingspunten biedt voor wie inspiratie of een nieuwe aanpak zoekt.

De kern van de hele onderneming is dat U2 zichzelf als band opnieuw wilde uitvinden. De band zocht vernieuwing, in muziek en imago, na zes cd’s en jaren succes. Wat dan volgt, is een relatief lang, best ingewikkeld en intensief proces.

De bandleden kozen ervoor dat proces door te maken in Berlijn. Het was 1989, na de val van de muur. Ook die stad maakte een groot herijkingsproces door en dat sprak de band erg aan.
Weken en maanden gebeurt er eigenlijk niet veel in de U2-zoektocht. En dient zich wel een nummer of een deel daarvan aan, dan vinden de bandleden het vervolgens weer niet de moeite waard. Er wordt veel geprobeerd, veel gestaard en vaak met het hoofd geschud.

De documentaire laat heel mooi zien hoe de bandleden van alles proberen, elkaar de ruimte geven en met elkaar verbonden blijven. Ze kunnen geduld opbrengen. Als na lange tijd het nummer Mysterious Ways ontstaat, komt de kentering. En het resultaat is een vernieuwend en prachtig album (althans, dat vind ik).

Wat mij zo inspireert in deze zoektocht van U2? De band:
• koos ervoor niet het geijkte pad te blijven volgen en alleen maar dat te blijven doen waarin de band tot nu toe succesvol was;
• besloot in een inspirerende omgeving te werken (een andere omgeving brengt ook andere inzichten en ideeën);
• durfde de onzekerheid aan. De bandleden wisten niet of de zoektocht iets ging opleveren, maar probeerden het toch;
• nam de tijd om iets te laten groeien;
• beoordeelde eerlijk en open alle resultaten;
• had geduld;
• bleef proberen;
• gaf elkaar als groep de ruimte (ok, klinkt een beetje vaag; maar de bandleden hadden duidelijk de drive om er met elkaar uit te komen. Een van de mannen zag niet direct heil in de hele zoektocht, maar ging wel mee en respecteerde de pogingen van de anderen volledig);
• schaafde beetje bij beetje verder als zich veelbelovende gedeelten/akkoorden aandienden;
• nam de tijd om nieuwe muziek te ontdekken.

Herken je iets in de lijst? Mij spreekt vooral het ‘bewust de tijd nemen’ en ideeën laten rijpen aan. Niet overhaasten, en niet snel-snel iets willen veranderen. Ik ben benieuwd of iets in de lijst bij jouw zoektocht past. Dat maakt deze blog dan voor mij al de moeite waard. Ik hoor graag van je!

Tien ideeën voor je jaarverslag

Zin om er weer mee aan de slag te gaan? Of hik je ertegenaan en schuif je het nog voor je uit, dat altijd terugkerende jaarverslag? Natuurlijk, als je het goed georganiseerd hebt, is het al bijna af. Zet je de komende weken alleen nog maar de puntjes op de i. Benijdenswaardig! En anders? Dan heb je misschien iets aan deze suggesties. Kun je van iets verplichts toch iets moois maken.

Je hoeft de suggesties niet eens letterlijk in je jaarverslag te verwerken. Doe je dat wel: check dan even auteursrechten e.d. De ideeën kunnen je ook inspireren bij het in de steigers zetten van je jaarverslag. Ze helpen je richting originele invalshoeken en teksten. Probeer het uit!

Vergelijk 2012 voor jouw organisatie met een film. Je kunt te kust en te keur gaan voor verhalen waarin moeilijkheden worden overwonnen en de hoofdrolspeler sterker uit de strijd komt. Geef sommige medewerkers een karakter uit de film en laat ze vertellen wat zij concreet in dat opzicht hebben gedaan of meegemaakt binnen jouw organisatie. Buit de cliffhanger helemaal uit of bouw zelfs je hele jaarverslag op rond de cliffhanger. Of kies juist een B-film; kun je ‘jouw’ 2012 lekker tegen afzetten.

Vergelijk jouw organisatie in 2012 met een dier. Staat je organisatie stevig, is ze erg proactief en heeft ze 2012 prima doorstaan, dan wordt het een leeuw of tijger. Werk je bij een controlerende organisatie? Dan wordt het een onderzoekend, waakzaam dier. Of laat je verrassen door de bijzondere eigenschappen van insecten. Klein, maar veelbetekenend.

Neem een heel ander productieproces als vergelijking. Het maken van een film bijvoorbeeld (als je een lasbedrijf hebt), het maken van schoenen (als je een organisatiebureau hebt) of de opbouw en het instuderen van een toneelstuk (als je een autobedrijf hebt).

Gebruik een sprookje. Assepoester: de volhouder wint, Roodkapje: soms komt de redding van buitenaf of Sneeuwwitje: wees ook weer niet te goed van vertrouwen. Jouw organisatie laat zich natuurlijk niet bedotten.

Kies voor elke maand van 2012 een bekend nieuwsitem uit die maand. Je kunt je tekst er vrij letterlijk aan koppelen (ook door het tegendeel te laten zien), maar dat hoeft niet per se.

Neem een kinderboek als basis. Rupsje Nooitgenoeg. Van de kleine mol die jeweetwel (oké, misschien niet direct geschikt, maar je weet zelf wel een passender boek)

Je kunt natuurlijk ook nog altijd kiezen voor de vaker gebruikte metaforen: de (ruimte)reis, het groeiproces of het creatieve proces. Minder origineel, maar als je het op een creatieve manier uitwerkt, kan het best.

Vraag een kunstenaar/designer/bewezen creatieve geest om samen met jou (en andere collega’s) te brainstormen over de begrippen uit jullie missie/visie. Iemand van buitenaf kijkt onbevangen en vrij.

Kies een songtekst als uitgangspunt.

En als je het jaarverslag voor een familiebedrijf schrijft, bof je. Dan neem je een personage of ontwikkelingsproces uit het verleden en combineert dat met de ontwikkelingen in 2012. Je kijkt bijvoorbeeld door de ogen van de oprichter. Eitje!

En als bonus: laat nu eens niet de directeur aan het woord, maar ‘gewone’ medewerkers met veel hart voor het bedrijf. Want wees eerlijk: de directeur zal nogal eens een obligaat verhaal hebben. Een medewerker die vol voor zijn werk gaat kan iets laten zien van ‘werken met je hart’, voeten in de klei en volhouden.

Hoop dat je er iets aan hebt en een verrassend resultaat gewenst. Ik zie het graag verschijnen. Stuur me een link, of een papieren versie. Reactie gegarandeerd.