Mislukkingen bestaan niet

Mislukkingen bestaan niet. Dat vertelden de appels in onze eigen tuin me deze zomer. Al begin juli lagen er een paar aangevreten exemplaren onder de boom. Te vroeg, daar is iets mis mee, schoot direct door me heen toen ik ze zag liggen. Maar weken later, op een warme zondagmiddag, languit in de ligstoel, zag ik dat het heel anders lag. Op de appels krioelden verschillende wespen en er landden een paar prachtige vlinders. Die boften maar, daar op die te vroeg gevallen appels. Een prachtig plaatje. Wat dus voor de één een mislukking lijkt, kan voor de ander een kans zijn. Ik heb het plaatje opgeslagen. Voor die momenten waarop ik het gevoel heb dat ‘het’ niet meer goed komt. Omdat ik iets over het hoofd heb gezien, ben vergeten of een foutje heb gemaakt. Hopelijk helpen die vlinders op die aangevreten appels dan. En trouwens, eigenlijk wist ik het al: mijn ‘U kunt me niet, maar ik ben tekstchrijver-blunder’ bezorgt mij nog steeds hartkloppingen als ik eraan terugdenk, maar ik heb er al heel wat ijs op etentjes en feestjes mee gebroken. Soms ligt de waarheid gewoon onder je eigen appelboom.

Advertenties